چنان دل کندم از دنیا که شكلم شكل تنهاییست

                                             ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشايست

مرا در اوج می خواهی تماشا کن تماشا

                                          دروغ این بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال من

                                               همه از من گریزانند توهم بگذر از این تنها

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

                                         به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم